De stinkende scharrelpapegaai

De stinkende scharrelpapegaai

Je moet er even op wachten, maar dan geeft evolutie je ook waar voor je geld. In krap vier miljard jaar heeft de natuur van alles geprobeerd, waardoor de wereld nu bevolkt wordt door oogloze vissen, oersterke beerdiertjes, roze dolfijnen en gepantserde schubdieren. Met al die bizarre beesten lijkt de natuur een kleurrijk laboratorium voor het leven waarin alles mogelijk is, maar niets is minder waar. De soorten die nu rondlopen zijn slechts de geslaagde experimenten: natuurlijke selectie rekent snoeihard af met onaangepast gedrag.

De stinkende scharrelpapegaai verkent een paar van de vreemdste levensvormen van de planeet en onderzoekt hoe deze soorten door de mazen van de evolutionaire selectie lijken te zijn heengeglipt. Het is een tocht langs oude en nieuwe biologische successtory’s, en vertelt zowel verhaal van soorten die handig gebruik maken van de nieuwe wereldorde als de geschiedenis van beesten die met open ogen de doodlopende steegjes van de evolutie binnenlopen.

Het boek is in prachtig geïllustreerd door kunstenaar Roosmarijn Schoonewelle. Zij maakte portretten van alle bizarre beesten, die in kleur in de binnenflap en in zwart-wit in het binnenwerk te vinden zijn. Haar illustratie van het beerdiertje is volgens mij de mooiste tot nu toe gemaakte afbeelding van deze diersoort: tot nu toe moesten we het doen met electronenmicroscopische opnamen, en die zijn altijd alleen maar in zwart-wit.

Laatste reacties